หน้าหลัก

2 มิถุนายน 2560

ถูกและเป็นกันเอง คือบริการของช่างตัดผมรุ่นเยาว์จากโรงเรียนบ้านดินแดง (Read in English)


คนหนุ่มสาวลุคทันสมัยเมื่อคิดจะตัดผมมีแนวโน้มเข้าร้านตัดผมที่ตกแต่งแบบโมเดิร์น คนสไตล์เรียบๆ ที่อยากตัดผมบ๊อบหรือรองทรงธรรมดาๆ หรือนักเรียนจะตัดผมทรงนักเรียนก็มักไปกันที่ร้านตัดผมใกล้บ้านเพราะเน้นความสะดวกเป็นหลัก เมื่อไม่ว่าจะมีรสนิยมแบบไหนต่างต้องไปร้านตัดผมเพื่อให้ช่างจัดการเรื่องผม ครูโรงเรียนบ้านดินแดงจึงเกิดประกายความคิดเรื่องฝึกทักษะการตัดผมให้นักเรียนชั้นมัธยมต้นซึ่งส่วนใหญ่มีฐานะยากจนเพื่อเป็นช่องทางประกอบอาชีพหากไม่เรียนต่อ


และไอเดียดีๆ แบบนี้ก็ได้รับการสนับสนุนจากโครงการพัฒนาชุมชนฯ ลำทับ จังหวัดกระบี่ ทั้งด้านการจัดฝึกอบรมตัดผมชายและให้อุปกรณ์เครื่องมือ ทำให้โรงเรียนบ้านดินแดงสามารถทำการสอนตัดผมชายในชั้น ม.1-ม.3 พร้อมกับจัดทำหนังสือคู่มือการตัดผมและบรรจุให้เป็นหลักสูตรของวิชาการงานอาชีพตั้งแต่ปีพ.ศ. 2551 นอกจากนี้ยังได้เปิดห้องตัดผมของโรงเรียนเพื่อให้นักเรียนที่ผ่านการเรียนทฤษฎีแล้วได้ฝึกฝีมือ ขณะเดียวกันเป็นการให้บริการตัดผมแก่นักเรียนทั่วไปในราคาถูก


เมื่อสิ้นสุดปีการศึกษา 2551 มีนักเรียนชั้นม.3 สามารถนำทักษะไปทำงานในร้านตัดผม


ปีถัดมาโรงเรียนบ้านดินแดงจึงได้ขอการสนับสนุนจากโครงการฯ ลำทับ อีกครั้ง แต่เป็นการตัดผมหญิง นับจากนั้นมาจนถึงปัจจุบันห้องตัดผมของโรงเรียนบ้านดินแดงมีบริการตัดผมสำหรับนักเรียนทั้งหญิงและชาย


“ค่าตัดหัวละ 10 บาทไม่เคยเปลี่ยนราคาเลย” ครูกชนันท์ ครูโรงเรียนบ้านดินแดงพูดแล้วหัวเราะออกมาเล็กน้อย “นักเรียนที่เป็นช่างเค้าบอกว่าให้ขึ้นราคาแต่ครูบอกว่ายังก่อน ซึ่ง 10 บาท นี้จะเป็นของช่าง 5 บาท และอีก 5 บาท โรงเรียนเก็บไว้เป็นทุนสำหรับซ่อมหรือซื้ออุปกรณ์ค่ะ”


เพราะเหตุที่ค่าตัดถูกกว่าร้านตัดผมทั่วไปถึง 30 บาท แล้วยังไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง ห้องตัดผมของโรงเรียนจึงมีนักเรียนมาวนเวียนชะเง้อชะแง้ทุกวี่ทุกวันว่าเปิดบริการหรือไม่


“เราไม่ได้กำหนดวันเวลาให้บริการที่แน่นอนค่ะ ถ้าครูเห็นว่านักเรียนที่เป็นช่างไม่ติดภารกิจอื่น ก็จะถามว่าเปิดร้านตัดผมมั้ย ถ้าเค้าพร้อมก็จะเปิดเพราะการตัดผมต้องใช้เวลาและเหนื่อยเหมือนกันนะ พอวันไหนร้านเปิดนักเรียนก็จะมาเข้าคิวยาวรอตัดผม แต่เราก็ตัดให้ได้ประมาณ 10 หัวค่ะ” ครูกชนันท์อธิบาย

Full Photo

Full Photo

Full Photo

Full Photo


ดังนั้น เมื่อกระทรวงศึกษาธิการออกนโยบาย “ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้” โรงเรียนได้ใช้ช่วงเวลาดังกล่าวทำกิจกรรมตัดผม เพื่อให้สามารถบริการนักเรียนได้มากขึ้น และบรรดาช่างตัดผมรุ่นเยาว์ก็จะมีรายได้มากขึ้นด้วย


กุ้ง ช่างตัดผมชายซึ่งเป็นนักเรียนชั้น ม.2 บอกว่า “เดือนหนึ่งได้ประมาณ 50 บาทครับ ผมเอาไปซื้อของใช้” แล้วพูดเสริมด้วยรอยยิ้มว่า “เวลาอยู่บ้านบางครั้งผมโกนหนวดให้พ่อ พ่อจะยิ้มทุกครั้ง”


ส่วนเอส ช่างตัดผมหญิงเพื่อนร่วมชั้นเรียนของกุ้งก็ไม่น้อยหน้า เธอใช้ทักษะการตัดผมที่เธอมีกับคนรอบข้าง “หนูตัดผมให้น้องที่บ้านและเวลาไปเข้าค่าย (ค่ายพัฒนาทักษะของโครงการฯ ลำทับ) จะตัดให้เพื่อนๆ ในค่ายค่ะ” เอสพูดก่อนทิ้งท้ายว่า “ใจหนูอยากเป็นมัคคุเทศก์ทำงานท่องเที่ยวค่ะ แต่ถ้าไม่ได้ก็อยากเปิดร้านเสริมสวยค่ะ”


และนั่นคือ ความคาดหมายของการดำเนินงานโครงการสอนตัดผมในโรงเรียนบ้านดินแดง