หน้าหลัก

11 กรกฎาคม 2560

สุขทุกวัน อยู่อย่างพ่อสอน (Read in English)


ความรักการทอผืนผ้าซึ่งอยู่ในสายเลือดและฝีมือทอผ้าชั้นครูของสมพร ปัญญาธีรเลิศ ได้เปลี่ยนเป็นรายได้งาม ไม่เพียงภูมิใจว่าพึ่งตนเองได้มีส่วนช่วยเหลือครอบครัว และช่วยสืบสานลายผ้าทอดั้งเดิมของหมู่บ้านป่าแป๋ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นสมพรมีเงินติดกระเป๋าเป็นค่ากับข้าวและขนมลูกจากที่เมื่อก่อนไม่มีเงิน


“ผู้หญิงที่นี่ทอผ้าเป็นหมด แม่สอนตั้งแต่เด็กให้หัดทำเป็นลูกมือแม่ทำขั้นง่ายๆ ก่อน โตขึ้นอีกหน่อยก็หัดทอถุงย่ามไปส่งครู หลังๆ มานี้เด็กผู้ชายก็เรียนทอผ้าในโรงเรียนนะ” สมพร เล่าถึงความรู้และทักษะทอผ้าที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น


“เมื่อก่อนข้าวไม่พอกิน ในหลวงรัชกาลที่ 9 เอาธนาคารข้าวพระราชทานมา เราก็ยืมข้าวจากตรงนั้นมากิน ช่วงหลังๆ มีอาชีพเสริมทอผ้า เป็นรายได้เสริม เป็นค่ากับข้าวกับเงินให้ลูกไปโรงเรียน ก็พออยู่ได้ ถ้ารู้จักอยู่ รู้จักกิน รู้จักใช้ชีวิตตามที่พ่อสอนก็พอเพียงและมีความสุข เราทำแบบที่ในหลวงฯ พระองค์ท่านสอน ตื่นขึ้นมาก็มีความสุข” สมพร เล่าถึงจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทุกคนที่นี่อยู่อย่างมีความสุขแบบยั่งยืน


ความอยู่ดีมีสุขในวันนี้เกิดจากนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาปรับใช้ สมพรเป็นคนหนึ่งที่พิสูจน์ให้เห็นจริง การทำอะไรด้วยใจรักเป็นต้นทุน ย่อมการันตีความสำเร็จกว่า 99 เปอร์เซ็นต์แล้ว สมพรมีใจรักทอผ้า ทำได้ระดับชำนาญฝีมือชั้นครู และมีมูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทยเป็นผู้สนับสนุน


น้องฟิม-พรพิมล ลูกสาวแม่สมพร ได้รับเลือกเป็นนักเรียนในอุปการะโครงการแม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน ความช่วยเหลือจึงมาถึงครอบครัวในด้านส่งเสริมอาชีพหลักและอาชีพเสริม นอกจากน้องฟิมได้รับอุปกรณ์การเรียน และเรียนรู้ทักษะชีวิตสมพรยังได้รับทุนประกอบอาชีพ 3,000 บาท เป็นฝ้ายดิบในการทอผ้าขาย มีรายได้เสริมเพิ่มขึ้น 1,000 บาท และเป็นทุนตั้งต้นในการทอผ้าต่อเนื่องจนถึงทุกวันนี้ เพื่อนผู้ปกครองเด็กอีก 10 คนที่ได้รับทุนทอผ้าพร้อมกับสมพรต่างมีความสุขมีชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นจากรายได้เสริมทอผ้า จาก 11 คนรวมกันทอผ้า คนทอผ้ามีมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้กลุ่มทอผ้ามีสมาชิก 105 คน ทุกคนทอผ้าตามออเดอร์จากโครงการหลวงฯ และรวมกันขายให้กับนักท่องเที่ยวที่ร้านขายผลิตภัณฑ์ในหมู่บ้าน

Full Photo

Full Photo

Full Photo


น้องฟิม-พรพิมล นักเรียนชั้นป. 6 โรงเรียนเจ้าพ่อหลวงอุปถัมภ์ 10 ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ น้องฟิมชอบทอผ้าเป็นที่หนึ่ง ไม่ติดเกมออนไลน์และไม่ชอบเที่ยวเตร่ มักจะเป็นลูกมือแม่สมพรเมื่อทำการบ้านเสร็จ สมพรเล่าถึงกุศโลบายสอนลูกว่า “เรียกมาช่วยสอยผ้าบ้าง บอกว่าลูกทำอันนี้ให้แม่แล้วแม่ให้ตังค์ 50 บาท เราต้องให้จริงๆ ลูกก็มีกำลังใจ ลูกอยู่ใกล้แม่ ไม่เป็นอันตรายดีกว่าไปเที่ยวเล่นข้างนอก ลูกได้ฟังคำสอนแม่และฝึกทำงานด้วย” สมพรใช้ชีวิตแบบพอเพียงและสอนลูกให้มีความพอเพียง มักย้ำกับน้องฟิมว่า “ลูกทำงานอะไรก็ได้ที่สุจริต และขอให้ลูกเป็นคนดีก็พอแล้ว” สมพรพูดทิ้งท้าย