หน้าหลัก

20 กรกฎาคม 2560

ในความทรงจำที่ไม่มีวันจางของ พรเทพ บุญประกอบ (Read in English)


วันนี้เป็นวันพิเศษสุดวันหนึ่งของชายวัยหลังเกษียณที่ชื่อ พรเทพ บุญประกอบ เขาเดินเข้าไปในบริเวณโรงเรียนบ้านห้วยปริศนา แล้วมุ่งตรงไปยังโรงอาหารเพื่อทำหน้าที่พิธีกรรับเชิญในวันส่งมอบอาคารโรงอาหารด้วยสีหน้าแช่มชื่น เขาหยุดอ่านป้ายที่ติดด้านหน้าอาคาร - โรงอาหารโรงเรียนบ้านห้วยปริศนา สร้างขึ้นจากการสนับสนุนของ Mr. David Leslie Lamb ผ่านมูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย


“สวัสดีครับ ผอ.พรเทพ” เสียงกล่าวทักทายทำให้อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านห้วยปริศนา จ.กระบี่ ละสายตาจากป้ายหันไปยิ้มให้เจ้าของเสียงซึ่งเป็นนักเรียนที่กำลังยกมือไหว้ ณ วินาทีนั้นภาพเก่าๆ ในความทรงจำก็ผุดขึ้นกลางใจของเขาอีกครั้ง


“ผมมารับตำแหนงผอ.ที่นี่วันที่ 1 ตุลาคม 2511 จนถึง 30 กันยายน 2558 วันแรกที่มาโรงเรียนมีนักเรียน 37 คน อาคารเรียนทรุดโทรมมาก เป็นรูโหว่ เชิงชายหลุด กระเบื้องร่อน ฝนรั่ว ปลวกกิน” พรเทพรื้อฟื้นความหลัง


“ผมไม่ต้องการให้โรงเรียนถูกยุบ เพราะพ่อผมเคยเป็นครูคนที่ 4 ของโรงเรียนนี้” เขาเผยความปรารถนาในใจในครั้งนั้น


พรเทพจึงทำการซ่อมแซมอาคารเรียนเป็นสิ่งแรกเพื่อเรียกความเชื่อมั่นของชาวบ้านในชุมชนกลับมา “ผมจ้างคนให้เปลี่ยนหลังคา เขาคิดห้าหมื่น ผมก็ตกลง พอไม่กี่วันขอขึ้นเป็นหกหมื่น ผมเลิกจ้าง ทำเอง วันที่ผมปีนขึ้นไปอยู่บนหลังคา มีชาวบ้านคนหนึ่งมาที่โรงเรียน พอเขาเห็นผม ก็เรียกให้ลงมาบอกว่าไม่ต้องทำ แล้วเขาก็ไปเรียกชาวบ้านให้มาช่วยกัน ผมเริ่มชนะใจชาวบ้านจากเหตุการณ์นี้ ทำให้โรงเรียนทยอยมีเด็กเพิ่มขึ้น”


แต่ปัญหาไม่ยุติเพราะทุกส่วนของโรงเรียนต้องการการปรับปรุงซ่อมแซมทั้งสิ้นและโรงเรียนไม่มีงบประมาณ การสวมหมวกผอ.โรงเรียนทำให้พรเทพจำเป็นต้องสวมหมวกใบที่สองเพื่อทำหน้าที่ภารโรงด้วย


“ผมต้องทำทุกอย่าง โรงเรียนยากจนครับจะซ่อมกระดานดำก็ไม่มีปัญญา เมื่อมูลนิธิศุภนิมิตฯ มาดำเนินงานที่อำเภออ่าวลึกได้เข้ามาที่โรงเรียนเห็นกระดานดำชำรุด ก็ถามว่าต้องใช้งบเท่าไหร่ กระดานดำซึ่งเป็นอุปกรณ์จำเป็นสำหรับการสอนก็ได้รับการซ่อมแซม เราได้รับความช่วยเหลือรู้สึกว่าเป็นบุญคุณมหาศาล” พรเทพพูด

“ต่อมาได้รับการสนับสนุนตู้เก็บเอกสารเนื่องจากตู้เก่าอยู่ในสภาพที่ลิ้นชักปิดไม่ได้ ซึ่งมูลนิธิศุภนิมิตฯ ละเอียดละออมากเรื่องการใช้งบประมาณ จะให้ตามความจำเป็น อย่างเรื่องตู้เอกสารให้ผมไปสอบถามราคา 3 ร้าน ร้านไหนถูกที่สุดก็จัดซื้อจากร้านนั้น” อดีตผอ.โรงเรียนบ้านห้วยปริศนาเล่า

หลังจากนั้นได้รับการสนับสนุนในด้านอื่นๆ จากมูลนิธิศุภนิมิตฯ อย่างต่อเนื่อง ซึ่งพรเทพได้ดึงความทรงจำที่เก็บไว้ออกมาทบทวนให้ฟังว่า “7 ปีของความช่วยเหลือของมูลนิธิฯ ในช่วงที่ผมเป็นผอ. นักเรียนได้กระเป๋านักเรียน โรงเรียนได้อุปกรณ์กีฬา มีการจัดกิจกรรมทัศนศึกษาให้กับนักเรียน สนับสนุนเรื่องการเกษตรในโรงเรียนให้ทั้งความรู้และอุปกรณ์ พันธุ์ปลา พันธุ์กบ สร้างโรงเพาะเห็ด ผมเกษียณไปแล้วยังเอาความรู้ไปใช้ ผมเลี้ยงกบจนตอนนี้สามารถผสมพันธุ์กบได้เอง และโรงอาหารหลังนี้ (โรงอาหารของโรงเรียนบ้านห้วยปริศนา) ได้รับการสนับสนุนในปีสุดท้ายของการเป็นผอ.ของผม แล้วมาสร้างเสร็จหลังจากที่ผมเกษียณ”


“สำหรับตัวผม มูลนิธิศุภนิมิตฯ เป็นเหมือนเทพเจ้าแห่งการให้ นี่เฉพาะที่โรงเรียนนี้ยังได้ขนาดนี้ ลองคิดดูในโลกนี้มูลนิธิศุภนิมิตฯ ทำโครงการอยู่หลายที่จะมีผู้คนเยอะแยะมากมายขนาดไหนที่ได้รับความช่วยเหลือ ผมศรัทธาผู้ที่ก่อตั้งมูลนิธิศุภนิมิตจริงๆ ครับ” อดีตผอ.โรงเรียนบ้านห้วยปริศนาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น