ในโลกของการพัฒนาเชิงพื้นที่ ความท้าทายไม่ได้อยู่เพียงที่ ‘ทรัพยากร’ หากแต่อยู่ที่ ‘ความไว้วางใจ’ และ ‘การลงมือทำอย่างต่อเนื่อง’ หนึ่งในรูปแบบการทำงานที่สะท้อนพลังของการพัฒนาอย่างยั่งยืน คือการทำงานร่วมกันระหว่างมูลนิธิศุภนิมิตฯ กับคริสตจักรท้องถิ่น ซึ่งไม่ได้ทำหน้าที่เพียงเป็นพื้นที่ศาสนา แต่เป็นกลไกสำคัญของการดูแลชุมชน
ประสบการณ์ของ ครูวันนา ยงธุวพรสกุล ประธานคณะกรรมการคุ้มครองสิทธิเด็ก คริสตจักรภาคที่ 16 สะท้อนให้เห็นว่า พันธกิจความเชื่อและการพัฒนา (Faith & Development) ของมูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย ไม่ได้เป็นเพียงโครงการฯ แต่คือ ‘วิธีคิด’ ที่เปลี่ยนบทบาทของคริสตจักรจากผู้สอน ไปสู่ผู้ร่วมเดินทางกับชุมชน
คริสตจักรในฐานะกลไกการพัฒนา ไม่ใช่เพียงพื้นที่นมัสการ
ในพื้นที่อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี คริสตจักรไม่ใช่เพียงสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา แต่คือที่พึ่ง เป็นพื้นที่ปลอดภัย และเป็นศูนย์กลางของชุมชน ในฐานะครู และในฐานะประธานคณะกรรมการคุ้มครองสิทธิเด็ก ฉันเห็นเด็กและครอบครัวจำนวนมากที่ต้องการมากกว่า ‘คำสอน’ แต่ต้องการ ‘มือที่ยื่นให้ช่วยจริง ๆ’
ลำพังคริสตจักรเพียงอย่างเดียว บางครั้งเราทำได้ไม่เต็มที่ แต่เมื่อมูลนิธิศุภนิมิตฯ เข้ามา เราเริ่มเห็นภาพการพัฒนาที่เป็นระบบและเป็นรูปธรรมมากขึ้น
โครงการความเชื่อและการพัฒนา : ความเชื่อที่แปลเป็นการกระทำ
โครงการความเชื่อและการพัฒนา (Faith & Development) ของมูลนิธิศุภนิมิตฯ ไม่ได้เข้ามาแทนคริสตจักร แต่เข้ามา เดินเคียงข้างกันในฐานะหุ้นส่วนร่วมพันธกิจ
มูลนิธิศุภนิมิตฯ ช่วยเสริมพลัง ให้คริสตจักรทำหน้าที่ของตนเองได้ชัดและเข้มแข็งขึ้น ฉันได้เห็นการทำงานที่เชื่อมโยงศรัทธาเข้ากับชีวิตจริง ไม่ว่าจะเป็น การอบรมผู้นำคริสตจักรและผู้ปกครองเรื่องการปกป้องคุ้มครองสิทธิเด็ก การสนับสนุนทรัพยากรที่คริสตจักรขาดแคลน เช่น อุปกรณ์กิจกรรม การจัดการขยะ หรืออุปกรณ์สุขอนามัย และการจัดกิจกรรมระดับชุมชน เช่น ‘คริสต์มาสให้ด้วยรัก’ ที่เปิดกว้าง ไม่จำกัดศาสนา เชื้อชาติ หรือสถานะ
สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แค่กิจกรรม แต่คือ ‘ภาษาของความรัก’ ที่คนในชุมชนเข้าใจได้ทันที
จากความช่วยเหลือระยะสั้น สู่การเปลี่ยนชีวิตอย่างยั่งยืน
สิ่งที่ฉันประทับใจมากที่สุดในการทำงานร่วมกับมูลนิธิศุภนิมิตฯ คือแนวคิดที่ไม่หยุดอยู่แค่การช่วยเหลือ มูลนิธิศุภนิมิตฯ ช่วยเราเปลี่ยนจาก ‘การให้’ เป็น ‘การเสริมพลัง’
ฉันเห็นเด็กเปราะบางได้กลับเข้าสู่ระบบการศึกษาอย่างภาคภูมิใจ ผ่านการสนับสนุนที่ตรงจุด ได้เห็นครอบครัวที่เคยขัดแย้ง แตกแยก เริ่มกลับมามีความเข้าใจ จากการอบรมครอบครัวสุขสันต์และการเลี้ยงดูเชิงบวก รวมไปถึงได้เห็นพ่อแม่ที่เคยหมดหวัง ลุกขึ้นมามีอาชีพ มีรายได้ และสามารถดูแลครอบครัวของตนเองได้ นี่คือการพัฒนาที่รักษาศักดิ์ศรีของมนุษย์ ไม่ทำให้ใครรู้สึกต่ำกว่าใคร
ความไว้วางใจ คือทุนทางสังคมที่สำคัญที่สุด
เมื่อทำงานในพื้นที่นานพอ ฉันเรียนรู้ว่าชุมชนจะให้ความร่วมมือกับคนที่เขา ‘ไว้ใจ’ ชื่อของ มูลนิธิศุภนิมิตฯ ในพื้นที่ของเรา คือความน่าเชื่อถือ ความปลอดภัย และความจริงใจ หลายครั้ง เมื่อฉันเข้าไปประสานงานในชุมชน แค่เอ่ยชื่อ มูลนิธิศุภนิมิต ชุมชนก็เปิดใจทันที เพราะเขารู้ว่าองค์กรนี้ไม่เคยแสวงหาผลประโยชน์ แต่เข้ามาเพื่อให้จริง ๆ
คริสตจักรในฐานะ ‘แสงสว่าง’ ที่จับต้องได้
ฉันเชื่อเสมอว่า ความรักของพระเจ้าไม่จำเป็นต้องบังคับให้ใครเชื่อ แต่ควรถูก ‘สัมผัสได้’ กิจกรรมที่เราทำร่วมกับมูลนิธิศุภนิมิตฯ เปิดโอกาสให้คนในชุมชนได้เข้ามามีส่วนร่วม โดยไม่ถูกกดดัน
มีผู้สูงอายุ ผู้ลี้ภัย และคนชายขอบจำนวนไม่น้อยที่เริ่มเข้ามาคริสตจักร ไม่ใช่เพราะถูกชวนให้เชื่อ แต่เพราะเขารู้สึกปลอดภัย
บางคนบอกว่า ‘อยากอยู่กับพระเยซูที่นี่’ สำหรับฉัน นี่คือการประกาศผ่านชีวิต ไม่ใช่เพียงคำพูด
บทเรียนถึงคริสตจักรและพันธมิตรการพัฒนา
จากประสบการณ์ทั้งหมด ฉันอยากบอกกับคริสตจักรและองค์กรเครือข่ายว่า การทำงานร่วมกับมูลนิธิศุภนิมิตไม่ใช่เรื่องน่ากังวล หากเราทำด้วยใจบริสุทธิ์
ตลอดเวลาที่ทำงานร่วมกัน มูลนิธิศุภนิมิตฯ ไม่เคย ‘ขอ’ อะไรจากเรา แต่กลับเข้ามาเติมเต็ม ทั้งกำลังคน ความรู้ และทรัพยากร เพื่อให้เราสามารถทำหน้าที่รับใช้ชุมชนได้ดีขึ้น
สำหรับฉัน ‘โครงการความเชื่อและการพัฒนา’ ไม่ใช่แนวคิดเชิงทฤษฎี แต่คือประสบการณ์ที่พิสูจน์แล้วในชีวิตจริง เมื่อคริสตจักร องค์กรพัฒนา และชุมชน เดินไปด้วยกันด้วยความไว้วางใจและหัวใจของการให้ การเปลี่ยนแปลงไม่เพียงเกิดขึ้น แต่หยั่งรากลึกและส่งต่อความหวังไปยังคนรุ่นต่อไป
นี่คือความเชื่อที่ฉันเลือกลงมือทำ และเป็นเส้นทางที่ฉันยังคงตั้งใจเดินต่อไป
